چون نامه ي اعمال مرا پيچيدند

بردند به ميزان عمل سنجيدند

بيش از همه کس گناه ما بود ولي

آن را به محبت علي بخشيدند

عيدتان مبارک
 

ا

این حلقه که تو دستته

طناب اعدام منه...

ای وارث تاج و تخت محمود بیا / مرآت صفات پاک معبود بیا

خلق آرزوی بهشت موعود کنند / والله تویی بهشت موعود بیا

عید شعبان مبارک باد

تو صنم نمی گذاری که مرا نماز باشد         

فکر می کنم هنوز نشناختم

خدایی که مرگ وزندگی را بوجود آمورد تا شما بندگان را بیازماید

تا کدام نیکوکارتر و در خلوص اعمال بیشتر است(سوره جمعه)

خدارو چه دیدی شاید با تو باشم

شاید با نگاهت از این غم رها شم

خدارو چه دیدی شاید غصه رد شد

دلم راه ورسم این عشق وبلد شد

هنوز بی قرارم به یاد نگاهت

نشستم تو بارون بازم چشم به راهت

خدارو چه دیدی تو شاید بمونی

شاید غصه هامو تو چشمام بخونی

خدا رو چه دیدی شاید دل سپردی

شاید عشقمونو تو از یاد نبردی

تو ترسی نداری از عشق وجدایی

می خوای پر بگیری به سمت رهایی

برای تو موندن دلیلی نداره

برات حرف رفتن شده راه چاره

خدارو چه دیدی خدا رو چه دیدی

برام دعا کن عشق من، همین روزا بمیرم

آخه دارم از رفتنت ،بد جوری گر می گیرم

دعا کنم که این نفس تموم شه تا سپیده

کسی نفهمه عاشقت چی تا سحر کشیده

این اخرین باره عزیزدستامو محکم تر بگیر

اخه تو که داری میری به من نگوبمون، نمیر

تو میری ویه باغ سبز درش به روت بازه هنوز

من باغ سوختم نازنین، باشه برو با من نسوز

اگه یه روز برگشتی وگفتن فلانی مرده

بدون که زیر خاک سرد حس نگاتو برده

گریه نکن برای من، قسمت ما همینه

دستامو محکم تر بگیر ،لحظه آخرینه

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

عشق یعنی دل سپردن در الست

از می وصل الهی مست مست

عشق یعنی ذکر نا موس خدا

یا حسین گفتن به زیر دست وپا

مي دونم جدید .ولی نمی دونم به خاطر حرف مردمه یا ....

آدما چقدر زود از دل آدم می افتند...........از دلم افتاد.

وقتی رو آدمی خیلی دقیق می شی....دلت براش می سوزه.

مثل بوی باروت

درفضای جبهه میپیچید

مادرم دلتنگی را

با اشکهایش خیس می کرد

وخمیر عشق را بر دیوار تنور

تا شاید غصه اش نگیرد

از مرگ خاموش مردی

که پشت خاکریز ها

گرسنه بود....

وقتی با من مثل غریبه ها می شوی

تازه می فهمم غربت چقدر سخت است

وآنجاست که اولین آشنایی را با تو

پشت حصار نم زده ی چشمانم جشن می گیرم

منا

اول صبح تو یه مسابقه مشاعره شرکت کردم ....هر چند خیلی پایین تر از حد من بود ولی برنده شدم.

امروز معلم هندسه زنگ اول یه جوری صحبت وبه اینجا کشوند که چرا دیگه شعر نمی گی.منم نامردی نکردم وساعت بعد این شعرو براش نوشتم.:

بی هندسه نه امور جهان لنگ می شه

نه دیگه بین ماو شما جنگ می شه

فقط دلتون واسه شعرامون تنگ می شه...

احساس کردم که یه کم بهش برخورد....جنبه ندارن دیگه ....اااااااااااااه

به هرحال دیگه براش شعر نمی گم....می گم ها وگر نه می ترکم .ولی بهش نمی گم..خودش خواست دیگه.

خدایا کاش می شد فردا رو خط زد.

کاش می شد فردا رو خط زد

محرمانه...

سلام به همه ی سال آخریا

سلام به همه کسایی که امروز بعد از سه ماه صبح زود بیدار شدن

سلام به همه کسایی که باورشان نمی شد  که تابستون دیگه تموم شده.

چطوری بود امروز؟

خوش گذشت؟

تو وبلاگ من هر چی که بخوای می تونی بگی.

واما شعری که زدیم روی دیوار کلاس:

درس خواندن ما از بهر ندانستن ماست         این همه درس بخوانیم وندانیم که چه

من زلیخای تو ای یوسف بازار جمال

داغ عشق تو به رسوا شدنش می ارزد

گر حکم شود از همه عالم گذرم

درد عشق تو به بیمار شدن می ارزد

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا

بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا

با تاکسی

آمدی جانم به قربانت به هنگام آمدی

نوشدارویی وقبل از مرگ سهراب آمدی

با مترو

آمدی جانم به قربانت چرا انقدر زود

نکند هول شدی یاجو تو را گرفته بود